BrightLights
openheid

Waarom we open moeten zijn over geldzaken

Ik vraag in de meeste gevallen zes cent per geschreven woord, in sommige gevallen werk ik voor een vaste prijs. Leuk, die openheid over geldzaken, maar levert je ook echt wat op, denk je dan al snel. Dat doet het zeker! Zowel op lange termijn als op de korte termijn zorgt openheid in alle gevallen voor een meer ontspannen sfeer.

Buffers

Waarom zou je open zijn over geld, wat biedt het delen van je financiële situatie voor resultaten in een gesprek? Begrijp me niet verkeerd, het is niet de bedoeling dat wanneer je naast een vreemde gaat zitten in de trein, je het gesprek opent met je banksaldo. Ik heb het hier over relationele en familiaire kringen. Weten van ouders en vrienden wat de ‘buffer’ is, is de sleutel tot een verstandhouding die niet alleen berust op vertrouwen, maar ook geruststelling.

Familiaire kring zei je? Ja, precies, familiare kringen. Met een reden ook. Denk je namelijk maar eens in. Je wil een studie volgen, waarbij een bepaald bedrag gemoeid gaat aan studiekosten. Je bent jong, een lening bij de bank is nog wat eng. Is het dan niet fijn om in je ‘inner-circle’ terecht te kunnen als het gaat om financiering? Juist. Hou dingen als geld dus bespreekbaar, je weet nooit wanneer het van pas komt.

Frustratie

Een voordeel is dus, dat je misschien in bepaalde gevallen een vangnet kunt verwachten. Je bent ondernemer, je bedrijf gaat failliet. Fijn om te weten dat je ouders je kunnen helpen, toch? Alles beter dan bij de bank aankloppen, immers. Dit werkt ook als het gaat om vrienden gaat. Je weet dat je kunt vertrouwen op je kring, of niet, afhankelijk van de buffer of baan (tip: reken maar niet meer op financiële hulp van een vriend die werkt bij de V&D). Nog een argument voor openheid aangaande de portemonnee; het neemt frustratie weg. Hoe vaak maak ik wel niet mee dat mensen geïrriteerd reageren op een ander, puur omdat ze lichtelijk geheimzinnig doen als het gaat om hun verdiensten. Dus ook om mensen te vriend te houden, zou je open kunnen zijn.

Nu is dit natuurlijk totaal geen argument, maar het volgdende wel. Je stelt een voorbeeld voor je omgeving, en werpt een stigma omver. Voorbeeldje: je bent open over wat je verdient op een verjaardag, je neefje van een jaar of dertien ervaart dit, begint de discussie thuis over waarom je wel of niet moet praten over geld. Hierdoor verlos je jezelf van een taboe en maak je het discussiepunt bespreekbaar, waardoor de volgende generatie voor zichzelf kan bepalen wat te doen. De jongen was er vast niet opgekomen uit zichzelf, want wat verzwegen wordt bestaat niet. Of zoiets.

Nieuwe druk

Toch geeft openheid over financiën niet alleen verlichting, maar geeft ook druk. De mens is de men en zal vanuit zijn natuur deze informatie ook gebruiken voor eigen gewin. We zijn immers het meest egocentrische dier op aarde. De samenleving is niet gebouwd op openheid van financiën. Zodra mensen weten wat je verdient, en dit een aardig bedrag betreft, resulteert dat snel in ‘Het rondje is voor hem, hij kan het kwijt’. Hoe hoog je bankrekening ook piekt, dit kan nooit iemand waarderen. Jouw openheid zal dus snel tegen je gebruikt worden. Is open zijn dan wel handig?

Ik ben zelf aardig open over mijn maandinkomen, ik ben ZZP’er en dit inkomen van verschillen tussen één nul, of een bedrag met drie nullen. December? 1.249,44 euro. Dit is natuurlijk leuk, die openheid, het heft barrières op en het streelt de nieuwsgierigheid van de mens. Leuk, prachtig, maar mensen kunnen het op de een of andere manier nooit hebben als je open bent over zoiets als geld. Praat je er niet over, ben je een lul, praat je er wel over, dan ben je een arrogante lul. Juist.

Taboe

Wat als we nu allemaal eens open waren over geld. Wat als je niet meer met de nek werd aangekeken, als je hardop uitspreekt wat je verdient. Wat als, wat als. De samenleving zal het nooit accepteren, hooguit oogluikend toelaten. Ach, bekijk het positief, we weten in ieder geval wel wat het voltallig personeel van V&D verdient nu.

Stop met die taboe op geld, stop met het weghonen van grootverdieners en het vertederen van de lagere inkomens. Aan het eind van de streep zijn het niets meer dan getallen die je levenstandaard bepalen en betalen. Ik zeg niet dat je je loonstrookje tot op de komma nauwkeurig op Facebook moet plaatsen iedere maand, ik zeg wel dat je niet zo verdomd geheimzinnig moet doen als het gaat om inkomen. Want nogmaals, they’re just numbers.

Beeld: Laura

Joran-Lars

Joran-Lars

Joran-Lars is 18, Adjunct-hoofdredacteur, volgt een opleiding die 'm geen fluit interesseert en komt zijn dagen door met zijn voetjes op tafel. Buiten school besteedt hij zijn tijd vooral aan lezen en schrijven, en het ondernemen van de meest doldwaze avonturen. Schrijft bij Brightlights over alles wat hem te binnen schiet, wat vaak resulteert in een klaagzang. Lezen op eigen risico!

Reageren