BrightLights
kind

Bekend bij Jeugdzorg

“Het gezin was bekend bij Jeugdzorg”,”De vader was bekend bij Jeugdzorg”, “Jeugdzorg kende het gezin”

Een paar citaten uit de media van de afgelopen tijd. Het gaat hier om gevallen als die van Tygo van vier uit Dordrecht. Zoals Tygo waren er vele anderen wiens jeugd gebrandmerkt zal zijn door fouten van Jeugdzorg, en zullen er waarschijnlijk meer komen als Jeugdzorg blijft opereren zoals zij op het moment doet. Kerntaak van jeugdzorg? Zorg voor jeugd. In dit proces laat de organisatie alleen al vaak een steekje vallen, dat maakt dat er eigenlijk niet meer van ‘zorg’ gesproken kan worden.

Tygo was een jongen van vier die vermoedelijk (het onderzoek is nog niet gesloten) door zijn vader om het leven is gebracht. Het oudere zusje van de knul viel ook bijna ten prooi aan vaderlief. Het gezin was bekend bij Jeugdzorg, de instantie wist van de problemen binnen het gezin, maar toch was het te laat om nog iets voor Tygo te betekenen. Of voor zijn voor het leven getekende zusje. Een triest ‘incident’, zo wordt het afgedaan.

Wim was een jongen van  tien jaar, die al geen makkelijke jeugd achter de rug had. Zijn moeder overleed toen Wim nog jong was. Het sloeg logischerwijs een diepe krater in het leven van Wim, zijn vader en zijn jongere zusje. Vooral bij zijn vader, die nu aangewezen was om de zorg van de twee koters te dragen, sloeg dit hard in. Te hard, zo zal later blijken, want toen Wim tien jaar was kwam er een mevrouw aan de deur van zijn klaslokaal. Of Wim even mee wilde lopen.

Dit zal later de boeken in gaan als het laatste moment dat groep zes, een klas waarvan Wim een belangrijk onderdeel was en waarin hij toch ondanks zijn voorgeschiedenis zijn plekje gevonden had. De vrouw aan de deur van het klaslokaal was van Jeugdzorg, en nam Wim mee, zonder dat hij terug zou keren. Onder politie begeleiding werd Wim weggereden in een zwarte auto. Later werd dat pas bekendgemaakt aan de klas.

Op dat moment had de klas geen weet van wat er zich eigenlijk afspeelde. Tot de juf voor de klas de situatie uit de doeken deed: “Wim is opgehaald, en zal niet meer terug komen in deze klas”. De klas was met stomheid geslagen. Hoe konden ze een jongen op zo’n leeftijd uit zijn vertrouwde leefomgeving rukken? Het ging er bij de klas niet in. ‘Ik wil graag verder met de les’, klonk er vervolgens van de juffrouw.

Er was voor zijn vrienden niemand om mee te praten, geen enkele vorm van ‘nazorg’.. Zijn vrienden wisten niet waar hij was, of zijn zusje bij hem was, of het goed met hem ging en wat er nu precies was gebeurd. Pas een paar jaar later hoorde zijn klas dat hij naar een pleeggezin gegaan was in een dorpje een paar luttele kilometers verderop. Voor zijn vrienden en klas verdween hij echter compleet van de radar. Het bleek bij Wim niet goed te gaan thuis sinds zijn moeder was overleden. Er was geen sprake van fysiek geweld, maar de kinderen bleken verwaarloosd. Ze douchten weinig, aten slecht en in het huis was het een rommel.

Maar, de vader van Wim hield van zijn twee kinderen. Hij deed zijn best, maar als alleenstaande vader was het voor hem niet makkelijk. Jeugdzorg nam hem zijn kinderen af, nadat hij ook al zijn vrouw verloren had. Was dit een goede keuze? Misschien wel. Was de uitvoering correct? Alles behalve. Voor Tygo is het te laat, Wim pakt de draad inmiddels weer op. Maar hoe zit het met de gevallen, de gezinnen, waar we pas iets horen, als het escaleert? ‘Hoeveel moeten er nog komen’?

De naam van de jongen in het verhaal is veranderd uit respect voor zijn privacy. Wim is dan dus ook niet zijn echte naam.

Joran-Lars

Joran-Lars

Joran-Lars is 18, Adjunct-hoofdredacteur, volgt een opleiding die 'm geen fluit interesseert en komt zijn dagen door met zijn voetjes op tafel. Buiten school besteedt hij zijn tijd vooral aan lezen en schrijven, en het ondernemen van de meest doldwaze avonturen. Schrijft bij Brightlights over alles wat hem te binnen schiet, wat vaak resulteert in een klaagzang. Lezen op eigen risico!

Reageren