BrightLights
schoolboeken_examenjaar

Ga nou eens werken!

Vanaf nu doet Yara elke twee weken verslag over haar belevenissen als scholier in een examenklas. Het wel een wee van de bijna afgestudeerde van week 1!

De eerste week van school is voorbij. Bij elk vak vertelden de docenten natuurlijk wat we dit jaar gaan doen. En dan kwam hét praatje: over de inzet die wij nu als zesdeklassers moeten gaan leveren. Allemaal zeiden ze hoe anders het examenjaar wel niet is. De precieze verwoording varieerde, maar de boodschap was overal dezelfde: ‘Ga nou eens werken! Ga nou eindelijk eens echt opletten en houd je huiswerk bij!’

De verschillen in aanpak waren soms heel groot. Sommige docenten voorspelden hoeveel je minimaal moet doen om te slagen (veel dus…). Anderen dreigden gewoon direct met zakken. Nu is het mogelijk dat een dreigement het een en ander losmaakt, zoals een vastberadenheid om het nu goed te doen of de realisatie dat het er nu echt op aan komt. Of, zoals in mijn geval, maakt het wurgneigingen los, omdat je het al drie keer gehoord hebt.

Er waren ook docenten die inspeelden op ons verantwoordelijkheidsgevoel. Dat had ook een lage slagingskans, omdat het verantwoordelijkheidsgevoel bij de meesten van ons nog in ontwikkeling is. Daar kan je dus niet op vertrouwen om je door dit jaar heen te slepen.

Zullen we eens kijken of het lukt om de perfecte motiveringsspeech te maken die effectief is voor iedereen? Dan kunnen docenten die volgend jaar gebruiken. Je hebt een paar types van leerlingen die aansporing nodig hebben:

Type 1 is het moeilijkste type voor een docent. Hij doet bijzonder weinig voor school en het maakt hem ook allemaal niet zo veel uit. Hij is wel steeds net over gegaan. Komt wel goed dus, niet zeuren. Hoe kun je hem motiveren? Misschien werkt een voorbeeld, met slagingspercentages bij gemiddelde studie-uren per week. Daarmee kun je dan bewijzen waarom hard werken nu wel belangrijk wordt. Maar leg het er niet te dik boven op, dan haakt hij af.

Type 2 wil wel iets doen voor school, maar het lukt uiteindelijk nooit (helemaal). Deze lijkt erg op type 1, maar bij deze leerlingen kan je het er juist wel dik opleggen, zodat je dan misschien doordringt tot de leerling. Met jouw waarschuwing in zijn hoofd gaat hij wellicht zijn aanpak om aan de slag te komen eens heroverwegen.

En dan type 3. Die is met van alles bezig, behalve met wat de docent zegt. Dus eigenlijk maakt het niet uit wat je zegt, ze luisteren toch niet. De oplossing voor dit type is vragen stellen. Laat ze zelf vertellen wat zij denken dat er nodig is om te slagen dit jaar. Dit type hoort zichzelf toch graag praten?

Dus nu, combineren. Maar kan dat eigenlijk wel? Je hebt het wel tegen een hele klas tegelijkertijd en dat betekent een mix van alle types… Heeft iemand een idee?

Yara

Yara

Ik heet Yara en ben 12 jaar. Bij BrightLights ben ik redacteur en schrijf ik voornamelijk binnen het thema literatuur. Ik zit op het Stedelijk Gymnasium Schiedam in de vierde klas. Als ik niet bezig ben met schrijven voor BrightLights of huiswerk, speel ik graag cello. Ik zit ook in een orkest. Daarnaast doe ik aan indoor klimmen, waarmee ik mee heb gedaan aan de finale van de Zuid-Hollandse jeugdkampioenschappen.

Reageren