BrightLights
literatuur vs lectuur

Literatuur vs. Lectuur

Als leesliefhebber gaat er natuurlijk niets boven lekker op de bank hangen, benen omhoog, en een boek in de hand. Het maakt mij niet zo heel veel uit wat ik lees als het verhaal me maar kan boeien. Zoals laatst; ik had een boek in mijn handen, De Grijze Jager, wat ik in een ruk uit moest lezen. Helaas voor mijn schoolwerk was dit een boekenreeks met twaalf exemplaren, dus na een week of vier en een hele berg schoolwerk opgestapeld op mijn bureau had ik ze eindelijk uit.

Als ik moet kiezen, grijp ik vaker naar lectuur. Dit komt vooral door het beeld wat school je oplegt wat literatuur betreft; saaie rommel. Dit veranderde allemaal toen ik met mijn tante hierover in gesprek ging. Ze zag mijn literatuurlijst en begon bijna te huilen. ‘wat een achterstallige lijst, boeken voor 50 plussers, ontbrekende bestsellers, ik zou bijna denken dat deze lijst al 20 jaar dezelfde troep voorschuift aan jullie bovenbouwers!’ En dat zette me aan het denken.

De Literatuurlijst

Als je de literatuurlijst van V4/V5/V6 erbij pakt, kom je nog boeken tegen als: De Kroongetuige van Maarten ’t hart, De ontdekking van de hemel van Harry Mulisch en Palmwijn van Adriaan van Dis. Terwijl boeken als: Toen ik je zag van Isa Hoes, De man van je leven van Arthur Japin en Meisje met negen pruiken van Sophie van der Stap er helemaal niet opstaan.

Je zou deze achterstand kunnen opvatten als klassiekerverheerlijking van de school. Er is natuurlijk niks mis met klassiekers, maar ik vind wel dat een school meer rekening mag houden met de jeugd. Wij willen nieuwe dingen proberen en niet blijven hangen in de 20e eeuw. In de literatuurlijst mag er daarom best een plekje komen voor de nieuwere boeken.

Het meisje met zeven pruiken

Misschien had ze inderdaad wel gelijk. Denk bijvoorbeeld aan De kroongetuige van Maarten ’t Hart. Een vrouw van middelbare leeftijd die geen kinderen kan krijgen staat op de voorgrond, met als mooie opsiering haar man die vreemdgaat met een criminele studente. Het klinkt allemaal nogal oubollig en als een irrelevante situatie voor een lezer van 17.

Ik heb me voorgenomen op zoek te gaan naar echte literatuur. Mijn huidige beeld (saaie hoofdpersonen die niks spannends beleven en alleen maar zeuren over hun levensproblemen) veranderen en de literatuur op te zoeken die bij me past. Natuurlijk had mijn tante alweer een hele stapel boeken klaarliggen die onder mijn neus geschoven werden. Het meisje met zeven pruiken is hier een goed voorbeeld van. Het gaat over een meisje van mijn leeftijd dat kanker heeft. Ik kan me er nog niet echt een beeld bij vormen, omdat ik een hekel heb aan het lezen van recensies voorafgaande aan het lezen van het boek zelf, maar het is een aanrader waar ik me zeker aan zal wagen.

Toch lectuur

Ondanks deze tips blijf ik bij mijn standpunt, dat ik lectuur wat meer voor mij vind. Ik vind het heerlijk weg te dromen in standaard avonturen, waarin helden in de problemen komen en vervolgens met glorieus onthaal een oplossing weten te bedenken en zorgen dat alles weer goed komt. Het lijk misschien saai, maar de verschillende schrijfstijlen, de verschillende werelden en de kleine details maken het toch altijd een geweldige leeservaring en een prima tijdsverdrijf!

Ester

Ester

Brede interesses, daar kan ik mezelf erg in herkennen. Niet alleen in mijn hobby’s zie ik het terug, ook in mijn kledingstijl en schoolwerk. Ik wil vooral graag alles proberen. Misschien komt dit ook wel omdat ik erg nieuwsgierig ben; hoe zal dit smaken? Zou dit mij leuk staan? Ik ben daarom ook niet van plan mijn artikeltjes steeds in dezelfde richting te gooien. Van alles wat, dat is mijn doel!

4 reacties

  • Het verschil in literatuur en lectuur zit ‘m niet alleen in de toegankelijkheid. Literatuur kent diepere lagen en heeft vaak niet alleen een verhaalbetekenis, maar ook een filosofische, historische en psychologische laag. Op middelbare scholen wordt met lijstlees-niveaus gewerkt, en persoonlijkheid is één van de kenmerken voor die meetlat. Hoe hoger je literaire leesniveau, hoe minder je erkenning nodig hebt in de hoofdpersoon. In de bovenbouw van het VWO werk je aan een hoger leesniveau, de bedoeling is dat je in VWO6 bijna ‘het hoogste lezen’ hebt bereikt. Een goed literair lezer moet ook kunnen genieten van boeken die niet over zeventienjarige meisjes gaan.

    Daarnaast vind ik het wel meevallen. Harry Mulisch heeft zat toegankelijke boeken geschreven, en ouwe mannen als W.F. Hermans en Jan Wolkers doen het meestal het best bij scholieren. Als je zelf een suggestie doet, mag dat meestal ook nog.

  • Beste Grieke,
    aller eerst: dank je voor je reactie ;).
    Je zegt dat literatuur hem niet alleen zit in de toegankelijkheid, maar in de diepere lagen, maar is dit niet juist hetgeen wat literatuur minder toegankelijk maakt? Ik ben waarschijnlijk geen goed literair lezer, maar ik denk dat dit juist komt omdat er op school te weinig aandacht aan wordt besteed. “lees maar een boek en vogel het zelf maar uit” is altijd een beetje het idee wat ik bij Nederlands krijg. Het klopt dat je verschillende leesniveaus hebt, maar deze gaan puur op klas en worden niet aangepast aan een individu. Ik denk dat school hier heel wat aan zou kunnen verbeteren.

    Natuurlijk zijn oudere boeken niet slecht. Wat ik wel raar vind, is dat in die 2 jaar dat ik in de bovenbouw zit, de literatuurlijst nog niet een keer aangepast. In die tijd zijn er heel wat andere goede boeken geschreven die hier prima op zouden passen. Vind je ook niet dat dat wat beter kan?

  • Ik ben het aan de ene wel met Ester eens, omdat we op school weinig gestimuleerd worden om literatuur te lezen. Er wordt zelden iets om boeken heen verteld, het is meer ‘omdat het moet’, waardoor de meeste leerlingen in hun vrije tijd liever naar lectuur grijpen.
    Anderzijds ben ik het ook wel met Grieke eens: Waarom zou je tijd in een boek steken als je er helemaal niets verder mee komt in je leven?

  • @Ester & Anneloes 😉

    Daar ben ik het mee eens. Ik zie echter veel positieve ontwikkelingen hierin, mooie link met modern en individualistisch onderwijs. Zo heeft een nederlandsdocente me laatst meegenomen naar een college Literatuurwetenschap over een boek van Tommy Wieringa dat ik erg goed vond, om aandacht te besteden aan een specifieke vorm van literaire analyse. Dit is echter een project dat op onze school nog in de kinderschoenen staat en waarvan ik één van de gelukkige proefpersonen ben.

    Lezen met oog voor het individu is belangrijk, zo kan je pas een interesse laten aanwoekeren. Vergeet echter niet dat dingen die niet onderwezen worden, net zo goed te vinden zijn. Tik iets in op Google, stap op je docent af, vraag het een vriend die veel leest. Zo kom je al een stukje verder. Is ook een stuk van dat individualistische leren. :-)