BrightLights
jane austen centre

Jane Austen: Sense and Sensibility

       ‘Love is not love, which alters when it alteration finds
       Or bends with the remover to remove
       O no, it is an ever fixed mark,
       Which looks upon tempests, and is never shaken.

Sinds het schrijven over Jane Austen’s Pride and Prejudice heb ik de film ‘Sense and Sensibility’ zo vaak gezien dat ik dit stukje van de 116e sonnet van Shakespeare ondertussen uit mijn hoofd ken. Wanneer de hoofdrolspelers het reciteren raken ze het belangrijkste thema van het boek aan: is liefde onwrikbaar, eigenzinnig en oncontroleerbaar, of komt en gaat het afhankelijk van de omstandigheden en de reactie van de geliefde en familieleden?

Nadat mr. Henry Dashwood is gestorven, laat hij zijn landhuis na aan zijn enige zoon van zijn eerste huwelijk, omdat hij het volgens de wet in die tijd niet mag nalaten aan zijn huidige vrouw en drie dochters. Dus moet de kersverse weduwe met haar dochters, de oudste Elinor, de middelste Marianne en de jongste Margaret Dashwood, verhuizen. Maar voordat ze een geschikt huis hebben gevonden, komt de broer van haar half-schoonzus langs, Edward Ferrars. Elinor raakt erg gehecht aan deze goedgemanierde en vriendelijke man. Helaas moet hij terug naar de stad om een carriere op te bouwen en komen de dames Dashwood terecht in een klein huisje op het landgoed van een neef van Mrs. Dashwood. Elinor mist Edward enorm, maar praat er met niemand over. Marianne denkt daarom dat ze toch niet écht gek was op Edward.

Ze worden hartelijk ontvangen op het landgoed door de neef en de moeder van zijn overleden vrouw (Mrs. Jennings), die niets anders te doen heeft dan ongehuwde jonge dames aan mannen te koppelen. Ze probeert Marianne tegen haar zin aan ene Colonel Brandon te koppelen. Maar dan wordt Marianne hopeloos verliefd op de zeer elegante en welbespraakte John Willoughby. Hun vriendschap bevindt zich op het randje van wat acceptabel is in die tijd en Marianne stelt zich daar erg kwetsbaar mee op. Haar familie heeft immers sinds het overlijden van haar vader geen geld en aanzien meer. Maar zij gelooft dat je je in de liefde helemaal moet geven.

Dan verdwijnt Willoughby op een dag, zonder enige zekerheid dat hij terug zal keren. Marianne is zo van slag dat Mrs. Jennings haar, Elinor, en haar nichtje Lucy Steele meeneemt naar London. Daar vertelt Lucy aan Elinor dat zij al 5 jaar een geheime verloving heeft met Edward Ferrars. Dit is heel moeilijk voor Elinor, wiens gevoelens voor Edward nooit zijn verdwenen, maar die ook gelooft dat je beloftes moet houden. Als dan ook nog eens Marianne Willoughby tegenkomt en blijkt dat hij verloofd is met een andere, zeer rijke vrouw, willen de zusjes terug naar het huisje van hun moeder. Onderweg wordt Marianne doodziek. Colonel Brandon komt naar haar toe en verzorgd haar samen met Elinor en haalt zelfs haar moeder op als het lijkt dat Marianne zal overlijden. Ze redt het echter en realiseert zich dat Colonel Brandon echte liefde voor haar voelt en niet alleen maar probeert te vluchten van zijn verantwoordelijkheden, zoals Willoughby. Hevige verliefdheid voelt ze niet, maar wel een rustige liefde die veel langer meegaat.

Elinor heeft zich bijna neergelegd bij het feit dat zij altijd een vrijgezel zal blijven als Edward op een dag voor haar deur staat. Hij blijkt niet getrouwd met Lucy, omdat zij hem op het laatste moment voor zijn jongere broer aan de kant heeft gezet. Die zou namelijk al het familiegeld erven. Colonel Brandon, die ooit een vrouw en bastaardkind heeft moeten achterlaten omdat zij niet van juiste komaf was, biedt Edward de kapel op zijn landgoed aan. Daarmee is het voor Edward niet meer nodig om zich aan zijn belofte te houden en kan hij eindelijk Elinor ten huwelijk vragen. Hij verkiest een eenvoudig leven op het platteland met Elinor.

…which looks upon tempests, and is never shaken. 

Echte liefde overwint dus uiteindelijk in dit boek, maar met veel geduld en het accepteren van een eenvoudig leven. Jane Austen schijnt zelf een vrij onbewogen leven te hebben geleid, maar de personages in haar boeken maakten aardig wat stormen en moeilijke keuzes mee!

In het Engelse Bath staat het Jane Austen Centre. Daar kun je zien hoe zij leefde toen ze haar boeken schreef. Het was erg belangrijk in wat voor familie je geboren was. Dat bepaalde met wie je kon en mocht trouwen. Jane Austen zelf was van gemiddeld goede afkomst en had een gelukkig leven. Maar ze kreeg vast een hoop inspiratie van mensen om haar heen waarvoor liefde onbereikbaar was door de rangen en standen van die tijd.

Yara

Yara

Ik heet Yara en ben 12 jaar. Bij BrightLights ben ik redacteur en schrijf ik voornamelijk binnen het thema literatuur. Ik zit op het Stedelijk Gymnasium Schiedam in de vierde klas. Als ik niet bezig ben met schrijven voor BrightLights of huiswerk, speel ik graag cello. Ik zit ook in een orkest. Daarnaast doe ik aan indoor klimmen, waarmee ik mee heb gedaan aan de finale van de Zuid-Hollandse jeugdkampioenschappen.

Reageren